قلی فلاح، تنها ملی پوش نابینای تیم اسکی صحرانوردی:

به دنیا آمده ام تا برای دیگران و خودم مفید باشم/ دوست دارم در آینده یک مدیر ورزشی شوم

الهه قلی فلاح، تنها عضو نابینای تیم ملی اسکی صحرانوردی معلولین ایران است که با همراهی تیم ملی ۱۹ دی ماه عازم رقابت های جهانی آلمان خواهد شد.

وی سال ۱۳۷۵ در زنجان متولد شد و از سن ۵ سالگی بینایی خود را از دست داد و به صورت مطلق نابینا شد. اما این مساله باعث نشد تا الهه از پای بنشیند و با وجود سن کم و از همان ابتدا تلاش کرد تا استقلال خود را حفظ کرده و توانمندی هایش را به اطرافیان ثابت کند.

او حالا دانشجوی ترم آخر رشته ی زبان انگلیسی در شاخه ی مترجمی است و با زبان آلمانی نیز آشنایی دارد. الهه علاوه بر ورزش و تحصیل، به هنر هم علاقه دارد و پیانو می نوازد.

قلی فلاح در این خصوص گفت: یکی از خصوصیات اخلاقی من این است که اجازه نمی دهم هیچ کس متوجه ضعف من بشود. از همان ابتدا هم که بینایی ام را از دست دادم به شدت روی این مساله تاکید داشتم و با وجود سن کم و مشکلاتی که ایجاد می شد، مثل زمین خوردن و … دوباره می ایستادم و ادامه می دادم.

ملی پوش تیم صحرانوردی افزود: از سال ۸۷ با رشته دو ومیدانی آشنا شدم و زیر نظر خانم اصفهانیان و آقای فرهادی تمریناتم را در ماده دو شروع کردم. در این سالها در مواد مختلف دو توانستم به عناوین قهرمانی زیادی در سطح کشور دست پیدا کنم اما به دلیل بدشانسی های متعدد که شامل شرایط میشد همیشه از اعزام های برون مرزی بازماندم! به عنوان مثال در مقطعی در پرش طول صاحب رکورد بودم اما اعزام در گروه سنی من انجام نشد و در دوره ی بعد این گروه سنی نیز مجاز به حضورشد و مثالهایی از این دست باعث شد تا در دوومیدانی، با اینکه شرایط خوبی از نظر رکوردی داشتم، تجربه ی برون مرزی نداشته باشم.

وی در همین زمینه گفت: امسال هم  ابتدا اعلام شد در ماده دو  ۱۵۰۰ متر، مسابقات پاراآسیایی جاکارتا انجام نمی شود اما ظاهرا این رشته هم در زمره مسابقات افزوده شده و در رقابت های انتخابی که سال آینده برگزار می شود، با توجه به رکوردم شانس زیادی برای ورود به تیم ملی دارم.

قلی فلاح خاطر نشان کرد: اردیبهشت ماه امسال که در رقابت های قهرمانی کشور شرکت کردم، توسط آقای ساوه شمشکی، رئیس انجمن اسکی، استعداد یابی شدم و این اردو، اولین دعوت رسمی من به تیم ملی بود و با توجه به اینکه رشته صحرانوردی از نظر شرایط جسمی با دو اشتراکات زیادی دارد، دوست داشتم در این رشته هم فعال شوم و خود را محک بزنم.

تنها عضو نابینای تیم اسکی افزود: از ۲۵ آذر در اردو بودیم و بخشی از تمرینات به صورت رول اسکی و بخشی در برف انجام شد و با توجه به اینکه کمتر از یکسال است که به این رشته پیوسته ام، به آمادگی نسبتا خوبی رسیدم. به خاطر شرایط من می بایست حتما با یک همراه اسکی کنم و باید هم من و هم همراهم کاملا با هم هماهنگ باشیم تا مسیر را به درستی طی کنیم. در واقع باید دو نفر یه یک نفر تبدیل شوند.

وی گفت: ارتباط من با همراهم در زمان اسکی کردن از طریق بی سیم صورت می گیرد و مسیرها با اصطلاحات ویژه ای به اطلاع من می رسد تا بتوانم جهت را تشخیص دهم. از این رو فرد همراه می بایست کاملا با شرایط نابینایان آشنا و زبان نابینایان را بلد باشد.

قلی فلاح تصریح کرد: قطعا بهترین نقطه ای که برای هر ورزشکار وجود دارد رسیدن به بازی های پارالمپیک و کسب خوش رنگ ترین مدالهاست. من هم از این قاعده مستثنی نیستم و تلاش می کنم در ورزش حرفه ای به جایگاه خوبی برسم. یکی دیگر از آرزوهایم در زمینه ورزش این است که روزی بتوانم به عنوان یک مدیر ورزشی مسئولیتی داشته باشم و با توجه به درکی که از شرایط و نیازهای ورزشکاران دارم، خدماتی به جامعه ورزش کشورم ارائه دهم.

وی در پایان گفت: تعریفی که از خودم دارم این است که به دنیا آمده ام تا برای دیگران و خودم مفید باشم و بنابراین نباید هیچ فرصتی را در زندگی از دست داد.

پرینت

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *